Een Meusien in Parijs

Het werk van de schilder Jules Bastien-Lepage heb ik leren kennen tijdens een expositie in 1984 in de citadel van Montmédy, en het sprak mij aan door zijn openheid, stijl, onderwerpen en coloriet. Vooral de boerenscènes zijn ontroerend en roepen heel goed het negentiende eeuwse plattelandsleven op in het noorden van de Meuse. En het is heden ten dage nog zeer herkenbaar. 

Een bezoek aan de tentoonstelling in het Musée d'Orsay in Parijs was dus onvermijdelijk en zonder meer de moeite waard! De getoonde werken kwamen uit alle windstreken. Het geheel van de werken was zeer boeiend en toonde het grote talent van de maker, van de kleinste schets of aquarel tot het grootste doek zoals « Saison d'octobre, récolte des pommes de terre ». Een expositie en ervaring om niet te missen!

Indrukwekkende vogels

Vooral in februari-maart heeft men de kans om tijdens de vogeltrek de kraanvogel waar te nemen. Zij hebben de vochtige gebieden van de Woëvre uitgekozen als verblijf tijdens hun trek van de Baltische kust naar Spanje, of zelfs voor overwintering. Omdat zij erg schuw zijn kunnen ze het beste tijdens de vlucht worden geobserveerd, zoals ik deed op Aswoensdag 2007 in Saint-Laurent, of vanuit de observatiehut in Billy-lès-Mangiennes. Meer informatie is te vinden op de website Meuse-Ardennes-Argonne. De LPO (Ligue pour la protection des oiseaux) houdt dagelijks de trek van de kraanvogels bij op basis van waarnemingen in verschillende landen.

Een filmpje gemaakt in Grand-Failly op 23 februari 2011 geeft een goede indruk van de omvang van de zwermen en de herrie die de vogels maken. Het Lac du Der in de Champagne is een van de belangrijkste etappeplaatsen voor de kraanvogels en veel vogelliefhebbers komen ze hier observeren (filmpje). Heel uitzonderlijk is een filmpje met een Bulgaars liedje waarin een vrouw de kraanvogels voert!

Een andere opvallende verschijning in de Meuse is de witte ooievaar die hier een geweldige biotoop vindt met veel grasland en grote vijvers. In Damvillers en Réville-aux-Bois staan volières met nesten om de herintroductie van de ooievaar te bevorderen. Overdag zwermen ze uit in de regio en kunnen ze her en der worden geobserveerd tijdens het fourageren. In april 2011 is er een koppel ooievaars neergestreken op een lichtmast in Vittarville. Na een eerdere poging heeft het EDF de mast beveiligd om ongelukken te voorkomen. Ook komen er zwarte ooievaars voor.

Wandelen is heilzaam

Het najaar van 2006 was uitzonderlijk zacht. De bomen zaten tot december in het blad en hier en daar stonden bloemen nog zorgeloos te bloeien. Dus samen met wandelvrienden Jan en Wilbert de wandelschoenen aangetrokken voor tochten vanuit Marville en Avioth. Bekend terrein weliswaar, maar er is altijd veel onverwachts te zien en te beleven. Voorbeelden te over : een fresco in de basiliek van Avioth, de « fontaine de fer » in Breux, de zonnewijzer op het kerkje van Saint-Hilaire, de doortocht van een jachtgebied in het vizier van een peloton Belgische jagers, de geitenhoeder van Flassigny, rozebottels en bessen, en de geur van rottend blad. Bovendien is wandelen niet alleen goed voor de lichamelijke conditie, maar het schoont ook de geest een beetje op! 

Voor een impressie van deze wandelingen, klik op de links met een selectie van Wilbert's mooiste foto's : Marville - Avioth

Naar buiten

Na de lange winter was het eindelijk zonnig en voorjaarsachtig in de Paasvacantie, die dit jaar laat viel. Redenen genoeg dus om erop uit te trekken en te genieten. Vanuit het dorp werden dus de paden verkend richting respectievelijk Sorbey en Grand-Failly. Quel bonheur! Het was niet alleen zonnig en warm - met af en toe een zacht verfrissend zuchtje lentewind - maar ook de natuur had volop troeven in petto.

In de berm van het pad bij de kapel Notre-Dame-de-Luxembourg stond een woud aan stinkend nieskruid (Helleborus foetidus L.) te bloeien. Een grote, opvallende plant met een groene bloem die zich op kalkrijke grond thuisvoelt en in Nederland uiterst zeldzaam is. Iets verder kwam een vos de bocht van het pad om, stond stil en was meteen weer verdwenen in het struweel. Geen tijd voor een foto dus!

Verder langs de « Chemin des moines » richting Sorbey waren er nog genoeg andere planten te zien, zoals het lieflijke maarts viooltje (Viola odorata L.) dat talrijk bloeide en eveneens typisch voor de streek is. En niet te vergeten het landschap van de vallei van de Othain ...

De volgende wandeling naar Grand-Failly had ook volop verrassingen in petto. Wat te denken van het prachtige en zeer zeldzame wildemanskruid (Pulsatilla vulgaris) en de knalgele dotterbloem (Caltha palustris L.)? Deze laatste groeit uitsluitend in zeer schoon ondiep water dat vrij moet zijn van bestrijdingsmiddelen. En tegen een zonnig talud groeide ook een overvloed aan cypreswolfsmelk (Euphorbia cyparissias L.), een andere typische plant van de kalkgraslanden.

Ook tijdens deze wandeling was het landschap stil en vredig. Vers geploegde akkers, wat kwinkelierende vogels, een suffige koe: wat wil je eigenlijk nog meer?