Schitterend najaar!

Ligt deze moestuin er niet schitterend bij in het mooie septemberlicht? De opzet van de tuin is traditioneel Frans, dat wil zeggen groenten en bloemen door elkaar. De bloemen staan er niet zozeer voor het mooi, maar omdat ze nuttig zijn. Voor de vaas, als insectenverjager (afrikaantjes), of natuurlijk voor op het kerkhof.

De grote blikvanger is de herfstaster die niet alleen heel hoog is, maar ook zo intens paars. Een prachtig beeld voor een schilderij maar of dat lukken gaat?

In deze tijd van het jaar worden ook de aardappelen geoogst, « les patates ». Als leverancier van verse groenten en fruit - en bij overvloed van conserven - is de groentetuin van groot belang. Daarom geeft de regionale krant veel aandacht aan de grootste zonnebloem, pompoen, enzovoort. Bij de aardappels werden in het noorden van de Meuse exemplaren van meer dan 1 kg gerapporteerd! Overigens beschouwen de Fransen de aardappel als een groente. De pieper heeft dan ook geen aparte status zoals in het traditionele Nederlandse trio « aardappelen - groente - vlees ».

Hollanders in Frankrijk

Veel landgenoten - doorgaans als « les Hollandais » aangeduid - zijn in het bezit van een optrekje in Frankrijk of zijn er zelfs permanent gaan wonen. Velen maken hier melding van op het Internet, al was het maar om de tent te kunnen verhuren. Over het algemeen heeft men dezelfde motieven - en met name gevoelens - om een huis(je) in Frankrijk te kopen. En ook de ervaringen zijn inwisselbaar, en bijgevolg heel herkenbaar. Toch wordt er nog wel eens flink gefoeterd op de taal, de bureaucratie, en op de vele andere « mauvaises surprises » van het Franse leven. De webstekken Hollandais en France (HEF) waar vele « kolonisten » elkaar treffen, en ook Het Hurktoilet (wat een vreselijke karakterisering!) presenteren een breed spectrum van informatie en meningen. Vaak heel aardige lectuur en informatie, maar soms krijg je wel eens last van kromme tenen of plaatsvervangende schaamte!

Op mijn webstek laat ik eigenlijk alleen maar het mooie van de Meuse zien; het is zonneklaar dat ik niet onbevooroordeeld ben, laten we wel wezen. Rust en ruimte is wat de meesten van ons zoeken, en natuurlijk ook de schilderachtige romantiek van het buitenleven « à la campagne ». Maar voor veel jongeren is het plattelandsleven echt niet zo cool! Kijk maar eens naar deze twee filmpjes (« Rendez-vous en Meuse » en « Ma Meuse natale ») die op een leuke manier aantonen dat er in de Meuse niets maar dan ook helemaal niets te doen is...

Een andere redacteur

Deze keer kwam vriend Wilbert langs in een ander jaargetijde dan voorheen, nu zonder sneeuw, storm en regen. Het programma bevatte de gebruikelijke onderdelen: kletsen over de « dingen des levens », een goed maal en een flink glas, klussen (meer bepaald loodgieterij), cultuur en natuur. 

Vanwege het feit dat alle wetenswaardigheden van het weekend uitvoerig staan beschreven in Wilbert's weblog en geïllustreerd met mooie foto's, geef ik graag de redacteurspen aan hem over. Dus klik op de link voor zijn impressie van een verblijf in de Meuse.

Een Meusien in Parijs

Het werk van de schilder Jules Bastien-Lepage heb ik leren kennen tijdens een expositie in 1984 in de citadel van Montmédy, en het sprak mij aan door zijn openheid, stijl, onderwerpen en coloriet. Vooral de boerenscènes zijn ontroerend en roepen heel goed het negentiende eeuwse plattelandsleven op in het noorden van de Meuse. En het is heden ten dage nog zeer herkenbaar. 

Een bezoek aan de tentoonstelling in het Musée d'Orsay in Parijs was dus onvermijdelijk en zonder meer de moeite waard! De getoonde werken kwamen uit alle windstreken. Het geheel van de werken was zeer boeiend en toonde het grote talent van de maker, van de kleinste schets of aquarel tot het grootste doek zoals « Saison d'octobre, récolte des pommes de terre ». Een expositie en ervaring om niet te missen!